KISS

Mijn concerten

Ja, ik leef nog.
Mijn concerten in lijst vorm.
Geïnspireerd door mijn vorige blogpost.
Op juiste volgorde.

Mijn laatste concert: 20 februari 2020, The Kelly Family, Rotterdam Ahoy. Samen met mijn dochter.
  1. Britney Spears. Dit was dus mijn eerste concert en het was gewoon prachtig. Ik was een jaar of 11 en we stonden bijna vooraan. Ik blijf het wel apart vinden, want we konden haar gewoon bijna ruiken, zo dichtbij. Bizar.
  2. Marco Borsato. Hier herinner ik me echt weinig van. Het was mijn tweede concert. Ik was een jaar of 12 (gewoon 20 jaar geleden!) en dit was met mijn moeder, toenmalige vriendin/buurmeisje en haar moeder, tante en volgens mij nog een tante van haar. Volgens mij nog een buurvrouw mee ook. Misschien zelfs twee buurvrouwen nog. Ik weet het niet eens meer, maar we gingen met een grote groep, we kenden elkaar allemaal en het was gezellig. Symphonica in Rosso heette de tour. Lucie Silvas kwam ook!
  3. Robbie Williams. Dit was mijn derde concert. Ik was 17 of 18 jaar. Ik weet nog dat hij toentertijd de score bijhield van het WK of het EK met het Nederlands elftal. Hij had zelfs een oranje sjaaltje om. Dat hij ons voor de gek hield en een compleet verkeerde score doorgaf, laten we gewoon even achterwege.
  4. The Kelly Family. Hier ben ik zó vaak geweest. 95% van de tijd was ik te vinden in Duitsland voor wederom een concert. Vanaf 2006 heb ik ze talloze keren (lees: minimaal 100 keer) gezien en heb ik ze ook meerdere keren mogen ontmoeten en kon dan ook met ze op de foto. Ook meerdere keren. Laatste concert was Februari 2020, samen met mijn dochter. Zaten ook weer mooi dichtbij en zij vond het ook fantastisch. Was in Rotterdam.
  5. KISS. De eerste keer dat ik KISS zag was in 2009 in Nijmegen, samen met mijn moeder, tijdens het Arrow Rock Festival. FANTASTISCH! Ben al sinds mijn jeugd fan van KISS door mijn moeder. Op dit festival hebben we ook WhiteSnake, Journey en nog veel meer rockbands gezien. Maar Journey en Whitesnake sprongen er voor mij uit. Fantastisch en ben instant fan geworden van ze. Luister hun muziek nog wekelijks. KISS was de hoofdact en kwam als laatst. Ze stonden 2,5 uur op het podium. Andere bands waren er een uur.
  6. Beth Hart. Hier ben ik 3x met mijn man geweest. Prachtig! Wat een stem heeft die vrouw.
  7. Jason Mraz. Ik was op de helft van mijn eerste zwangerschap en ging hier naartoe met mijn man. Wat een fantastische ervaring weer. Hij kan zo mooi zingen en schrijft zulke prachtige liedjes. I won’t give up is ons liedje en we kregen kaartjes voor zijn concert op onze bruiloft van mijn schoonzusje.
  8. Celine Dion. Ook hier was ik samen met mijn moeder. Fantastisch. Die vrouw kan niet eens vals zingen, volgens mij. Mijn hemel. Op deze dag besprak ik nog met mijn moeder hoe ik NIET EEN DERDE kind wilde. En nee, kind nummer drie is niet ergens tussendoor geglipt. We hebben er vrijwillig voor gekozen, haha. Zeg nooit nooit, zullen we maar zeggen.
  9. Waylon. De eerste keer was tijdens zijn Veronica top 1000 (klopt dit?) tour in Rotterdam. Op 1 december 2017. Had toen ook recent ontdekt dat ik zwanger was van de jongste, haha. Tweede keer was in mijn woonplaats tijdens zijn theatertour. Dit was gewoon prachtig en zo intiem. Het leek wel wat gecombineerd met cabaret, haha. Grappig is hij ook nog.
  10. K3. Jaja, deze hoort er wel bij. Samen met de dochter in 2019 in Groningen. Ik heb ervan genoten en mijn dochter ook.

Andere (theater)shows:

  1. Najib Amhali. Ik had beter een droge onderbroek kunnen meenemen, want ik heb me kapot gelachen. Werkelijk, wat een figuur.
  2. Bert Visser. Nog zo eentje. Niet normaal, zo geniaal en zo druk! WOW!
  3. Derek Ogilvie. Dit was heel bijzonder. Mijn zusje haar schoonmoeder had een kaartje over en ze namen mij mee. Zo fantastisch. Het was bijna naast de deur, in het theater. We zaten op de eerste rij ook nog! Schoonmoeder van mijn zusje is aan de beurt geweest en ik heel eventjes. Hij wilde langs mij lopen om naar de volgende te gaan, maar hij liep een paar keer langs me heen en weer. Toen hij eenmaal door wilde lopen stopte hij ineens voor me en zei: “dat was geen goed idee. Ik mag hier niet langs. Er staat hier een grote man die jou beschermd!” Nja, dat kan er maar eentje zijn: mijn opa.

Kinderfratsen

Kinderfratsen.
Het is soms grappiger dan een cabaret show en soms frustrerender dan je pincode vergeten bij de kassa met een rij mensen van 1 kilometer die achter je staan te wachten. Zuchtend.

  1. Tandenpoetsen: Ik in het weekend of vakantie: “jongens, komen jullie even tandenpoetsen?” – Midddelste kind: “waarom? We hebben toch vrij van school?” Zie je het al voor je, zes weken lang niet tandenpoetsen? *insert lame face
  2. Buikje vol: Een van de kids, maakt niet uit welke, met nog minimaal 5 happen eten in het bord: “ik zit zóóó vol, mama.” Wat er nog allemaal in gaat daarna: vla, 2 appels en een halve kaas. Pick your battles, zullen we maar zeggen. *insert sigh face
  3. Schoolrun. Kids: “moeten we voor om of achter om?”. Ik: “de fiets staat achter huis, dus achter om!” Deze vraag en antwoord spel wordt zo’n 15 minuten herhaald. Wanneer het dan tijd is om daadwerkelijk te gaan en moekes ook eindelijk een jas en schoenen aan heeft, waar staat iedereen dan? Juist, bij de voordeur. *insert tired face
  4. Buiten zwembad. Neem zo’n groot buiten zwembad van meters bij meters. Weet je wel, zo’n Bestway zwembad. Is leuk voor de kids. Nou, laat ik je dit zeggen: HET IS NIET LEUK! Voor niemand. We staan letterlijk 1,5 uur dat gevaarte op te bouwen. We zijn een compleet uur bezig om dat bad te vullen, want dat straaltje door die tuinslang is nog dunner dan een lintworm. Van ellende vullen we ook maar emmers heet water, zodat het water niet super koud is, maar een beetje koud. Met zweet in de reet roepen we enthousiast: “kom er maar in kindertjes!”
    [15 minuten later] “Het is koud! Ik wil eruit!” en dan al dat snot vermengt met tranen. *insert screaming face
    Zwembadje kopen? Iemand?
  5. Roze vs. Zwart. Mijn dochter is opgegroeid met kleding in de kleuren zwart/wit/grijs. Lekker makkelijk door te schuiven naar het eventuele volgende kind. Zolang er nog geen mening uit komt, leef ik me uit met mijn smaak. Toen kreeg ze een mening en moest alles roze. Alles. Van kamer tot aan haar ondergoed. Wat jij wil, kind. Ik ben de beroerdste niet. Alles prinsessen, kroontjes, hakjes en sieraden. Elsa voor en Elsa na. Ik was (ben) meer Olaf fan. Na twee jaar kon de roze muur op haar kamer kon wel een opfrisser gebruiken. Dus, een complete zaterdag gevuld met een roze roller in m’n handen en KISS uit de speakers. Amper een halfjaar, een hálf jaar later (amper!), richting pre-puber fase, verdween het roze langzaam: “ik hou van zwart!”. Ik geef ook weer niet te snel toe natuurlijk. Niet teveel verwennen die koters. Ondertussen sliep ze heel veel bij haar broertje op de kamer. Vinden ze gezellig! Ik dacht dus dat het kwam door haar gegroeide haat voor roze. Weet je wel, dat ze er niet meer wilde slapen. Na een jaar was haar favoriete kleur nog steeds zwart, dus hoppa, kamer leeg, WhiteSnake door de speakers en met een zwarte roller aan de slag. Zwart bureau met zo’n mooi houten blad gekocht. Ze vindt het prachtig. Ik ook, want het is een tijdloze, lees TIJDLOZE, kamer. Voorlopig hoef ik niet weer. Haar kamer is nu ongeveer 4 maanden nieuw en ze slaapt ongeveer zo’n 3 maanden, 3 weken en 5 dagen bij haar broertje op de kamer: “ik kan niet alleen slapen!” *insert crying face