Liefde voor planten

Kamerplanten. Je moet er van houden. En ik zal je vertellen, ik HAATTE ze. Die enkele plant die ik dan weleens in huis had, die was binnen no-time dood. “Planten maken het gezellig, planten zorgen voor zuurstof..” – standaard uitspraken die ik te horen kreeg nadat ik zei dat ik geen enkele plant in ons huis had. Wat heeft het voor zin? Ze gaan toch binnen een maand dood.

Philodendron ‘White Wave’

Mijn man houdt van groen. Na een aantal jaar, pas in ons tweede huis, was ik bereid wat cactussen te nemen. Super aardig van me, I know. Die kán ik niet dood laten gaan. Well, think again. Serieus, je gaat het niet verwachten, maar ik begon met van die Mexicaanse cactusjes, met zo’n leuk hoedje erop. Hoedje bleef en de rest heeft zijn weg naar het hiernamaals gevonden. Complete crime-scene. Ik zag een Mexicaans hoedje en wat smurrie-cactus-snot-bloed eronder.

Anthurium Clarinervium (Hartplant)

Op een gegeven moment dacht ik: ik kan kinderen in leven houden. Kom op zeg, wat zijn planten nou! Well, inmiddels 3 jaar verder, 100 huisplanten gehad, gaandeweg veel geleerd en mijn conclusie is: kinderen in leven houden is makkelijker dan planten. Maar hey, ik heb plezier gekregen in het verzorgen van huisplanten en ik kan ze weliswaar aardig goed in leven houden. Aantal hiervan heb ik dus ook al vanaf het begin. Goed he? Niet elke plant moet evenveel water. Niet elke plant moet dezelfde hoeveelheid licht. En beter te weinig water, dan teveel. Van te weinig water herstellen planten vaak wel. Van teveel water gaan de wortels rotten en daar herstellen ze zelden van. WIST IK VEEL!

Monstera ‘Monkey Leaf’ (Zijn grote broer heb ik ook!)

Wat vind jij van kamerplanten?

Film waar ik naar uit kijk!

Deel 1.

Af en toe kijk ik op Netflix naar “binnenkort beschikbaar”. Valt ook niet te missen met dat alarmbelletje onderaan. Heb jij dat ook dat wanneer je een eentje, tweetje of drietje (ik weet niet hoe populair jij bent natuurlijk!) bij je e-mail of Whatsapp hebt staan, dat dat eentje weg moet? Je kan gewoon niet verder met je leven, voordat dat eentje weg is en je het bericht hebt gelezen. Nou, dat heb ik dus óók met dat belletje bij Netflix. Ik kijk dus vaker dan ‘af en toe’.

Maar goed, terug naar de film waar ik dus al eventjes naar uit kijk. Soms heb ik dat, dat een film of serie mij zo aanspreekt, dat ik er echt op zit te wachten. Dat zijn vaak ook de films of series waar je het langst op moet wachten, uiteraard. Geduld is een schone zaak. Maar niet mijn sterkte kant.

Op dit moment zit ik echt te wachten op de film ‘The Guilty’ met Jake Gyllenhaal. Deze film komt op 1 Oktober op Netflix. Ik ben wel aardig fan van Jake, wat jij?

Het verhaal:

“Listen carefully.”

De gedegradeerde politieagent Joe werkt momenteel bij de alarmcentrale. Hij ontvangt een noodtelefoontje van een vrouw die ontvoerd wordt. Tijdens de oproep ontdekt Joe dat niets is wat het lijkt en dat hij de waarheid onder ogen moet zien.

Welke film of serie staat op jouw wachtlijst?

Mijn Netflix tips

Deel 1.

Netflix, ik zou niet weten wat ik zonder zou moeten. Echt, ik ben verslaafd. Oprecht! Mijn ultieme ontspanning is echt bank, dekentje (uiteraard in een kouder seizoen), thee en TV! Verstand op 0 en gewoon even he-le-maal niks. Ik kijk, bijvoorbeeld, graag naar een super over-the-top actiefilm zoals ‘Fast and the Furious’. Hoe onrealistischer, hoe beter. Een horror met zoveel mogelijk geesten, spoken, boogiemannen of whatever, waar ik de helft van de tijd achter mijn handen of kussen verschuil, echt DIKKE PRIMA! Let’s go! Een super flauwe comedy of gewoon kei-hard zitten janken tijdens een of andere dráááma waar partners doodgaan, vreemdgaan of waar liefde het wint van een kleuterige weddenschap (lees: After of She’s all that). LOVE IT! En wie houdt er niet van Nicholas Sparks? Ik heb hier thuis een Nicholas-Sparks-zwijmel-pakket. Geen grap! En je mag me altijd wakker maken voor een Scandinavische misdaad serie. Can’t get enough!

Het is in ieder geval duidelijk dat ik van veel markten thuis ben. Niet alle markten, want zoiets als Star Trek (sorry hubby) trek ik echt nog geen 5 minuten. Daarentegen Lord of the Rings weer wel. Love it zelfs. Totaal niet met elkaar te vergelijken, I know, maar ik wilde het toch even gezegd hebben. Je. Weet. Maar. Nooit.

ANYHOW, hier mijn tips (die je vast al gezien hebt, maar ik probeer ook maar gewoon aardig te zijn):

  1. Dirty John/Betty Broderick. Dit is het tweede seizoen, want seizoen 1 heb ik niet eens gezien (nog). Dit deel trok mij meteen, aangezien ik de documentaire over haar heb gezien. Ik was dus razend benieuwd naar de Netflix serie. Misschien toch ook maar eens seizoen 1 gaan kijken. Tip voor mezelf!
  2. After life. Verdriet met Britse zwarte humor. Moet ik nog meer zeggen? Just watch!
  3. Good Girls. De eerste drie seizoenen heb ik razendsnel bekeken en toen was het lang wachten op seizoen 4. Seizoen 4 is sinds 31 augustus te zien op Netflix en ik was 7 september klaar. I was hooked en de serie is nu voorbij. Mijn leven dus ook.
  4. Lost Girls. Een film, een waargebeurd verhaal. Ik sta sowieso vooraan wanneer het een waargebeurd verhaal betreft. Ik vond het een prachtige film. Het mooiste vind ik om te zien en gewoon zelfs te voelen hoe diep en sterk de liefde van een ouder is.
  5. Marcella. BRITSE MISDAAD geschreven, geregisseerd en geproduceerd door de Zweedse scenarioschrijver Hans Rosenfeldt, de maker van THE BRIDGE (extra tipje along the way). Zou genoeg moeten zijn. Veel plezier!

Heb jij nog een goede tip?

Donuts.

Een zelfgemaakte kookboek. Dat is wat mijn dochter op school voor haar vader had gemaakt afgelopen vaderdag. Allemaal lekkere recepten en we hebben eindelijk de tijd gevonden om er eens aan te beginnen.

We zijn begonnen met DONUTS!

Waarschijnlijk ben ik de enige hoor, ik slaap wel vaker onder een steen, maar ik moest even schakelen toen ik las dat donuts gefrituurd moeten worden. Van oliebollen wist ik het, maar donuts? Maar goed, nu we ze hebben gemaakt, snap ik ‘m. GOEDEMORGEN!

Ik moet heel eerlijk zeggen dat de vorm van de donuts maken echt niet zo makkelijk te maken is als het lijkt. Het werden ook meer oliebollen dan donuts, maar dat mocht de pret niet drukken. De pret werd voor mij al gauw minder toen ik zag waar al dat effing deeg zich had gemanifesteerd. Ik bedoel, HOE DAN?!

All jokes aside, het smaakte goed en het is zeker voor herhaling vatbaar.

Wel een kleine sidenote, volgende keer maken we de topping van melkchocolade en room, geen pure chocolade en room. Ik ben sowieso niet zo’n fan van puur, maar we vonden allemaal de topping een beetje hard en heftig zo met die pure chocolade. Het lag dus niet alleen aan mij.

Heb jij weleens zelf donuts gemaakt?

5 Weetjes over mij.

DEEL 1.

Ja, dat is mijn arm. Ik ben nogal fan van Ink. (even een extra weetje zo tussen neus en lippen door)
  1. Ik heb echt extreem, écht extreem hekel aan stukjes in mijn yoghurt, vla of smoothie of eigenlijk gewoon alles wat vloeibaar is. Die hekel is zo dusdanig groot, dat alleen al bij de gedachte dat, bijvoorbeeld, mijn smoothie niet goed geblend is, ik kippenvel all over heb. BRRRRR! As we speak, rillingen over mijn hele lijf.
    (Onderzoeker en psycholoog Chantal Nederkoorn legt aan Quest uit dat er in het geval van stukjes in yoghurt een signaal naar onze hersenen gaat dat ons waarschuwt voor besmetting of vieze dingen.
  2. Ik draag niet fulltime een bril, omdat ik anders niet goed kan zien. Ik draag fulltime een bril, omdat ik links +0,25 en rechts -0,25 “afwijking” heb. Afwijking tussen haakjes, want de meeste mensen merken deze “afwijking” niet eens. De opticien noemde dit ‘kwartje-gevoelig’ en sommige hebben mensen daar gewoon (erg) last van. Daar ben ik er eentje van. Uiteraard. Zonder bril loop ik de hele dag met hoofdpijn.
  3. Ik ben bijna 12,5 jaar samen met mijn man, 9 jaar en 3 maanden getrouwd en 11,5 jaar samenwonend.
  4. Ik ben vanaf dag 1 al een thuisblijfmoeder. Het geeft me een goed gevoel dat ik er (ook) fysiek altijd voor ze ben. Dat betekend ook dat ze ook altijd fysiek bij mij zijn.
    (Little assholes)
  5. Mijn dochter, de oudste van de 3, was een grote baby toen ze geboren werd. Ik beviel met 39+1, ze mistte een bloedvat in de navelstreng waardoor de voedsel toevoer werd belemmerd en ze woog alsnog 4180 gram. Ik heb extra groei echo’s gehad, omdat er bij een missend bloedvat vaak groei ACHTERSTAND gepaard gaat. Dear lord, hoe groot had ze geweest als de navelstreng compleet goed was? Door haar geboorte heb ik bij de jongens suikertesten gehad en bleek ik zwangerschapsdiabetes te hebben. Bij beide zwangerschappen uiteindelijk ook veel insuline moeten gebruiken (zelfs bij een effing salade!) en moest ik beide keren ingeleid worden met 38 weken. Bij de middelste ben ik zelfs ingeleid met 37+5 en was hij 3945 gram. De jongste is geboren met precies 38 weken en woog precies 4000 gram. Mijn hartje gaat hier gewoon echt sneller van kloppen, al dat precieze getal gelul. Alle 3 waren ze 51 centimeter.

Nog een leuk weetje bij de bevalling van mijn jongste bewaar ik voor de volgende keer!

Chinees lantaarnplantje.

Oftewel Ceropegia woodii.

Als iemand me vraagt wat mijn favoriete plantje is uit mijn collectie thuis, hoef ik niet lang na te denken als ik door mijn kleine jungle loop. Ik kan rechtstreeks naar het raam lopen en dit pareltje aanwijzen. Zeg nou eerlijk, het zijn toch net kleine hartjes? Kleine zachtgroene hartjes met een lichtpaarse achterkant. We kennen haar het best als: ‘string of hearts.’

Ik heb haar gekocht in de lente toen ze nog zo’n 7 cm was. Nu is ze al 65 cm. Nog even en ze bereikt de vensterbank en dan kan ik er een schaal onderleggen, zodat ze mooi kan blijven doorgroeien en de schaal zich vult met kleine hartjes. Ze groeit echt als een malle!
(Zodra ik het woord ‘malle’ hoor, ga ik ‘malle Babbe’ zingen. CRAZY, I know.More stupid, but okay.)

Volgende keer laat ik je m’n lelijkste plant zien. Misschien niet de lelijkste in het planten-heelal, maar wel in mijn kleine huisje.

Oh, en even een tip van Flip (van Nicole rijmt niet): – geef dit plantje water van onderaf.-

Zet dit plantje op een bordje met water, laat ‘m even lekker drinken (maximaal 20 minuten) en zet ‘m daarna weer in zijn potje (mits je een kweekpotje om je plantje hebt natuurlijk). Ik geef bijna al mijn planten van onderaf water, maar soms heb ik daar ook niet zoveel zin in natuurlijk. Maar bij dit plantje blijf ik het wel steevast van onderen water geven. Waarom? Als het water niet snel genoeg opdroogt, dan gaan de blaadjes rotten. En bij dit plantje liggen de blaadjes al op de aarde en aarde blijft vaak wel een tijdje vochtig.

Wat is jouw favoriete plant? Hoeveel planten heb jij?

De slagroom is op!

“Wil je warme chocolademelk?”, vroeg hij. NATUURLIJK wil ik dat. Hij doet de koelkast open, terwijl de melk op het gasfornuis warm aan het worden is. Ik zie dat hij de koelkast weer sluit en niks in zijn handen heeft. Hij komt naar me toe gelopen en zegt: “de slagroom is op.”

Ik heb nog nooit zulke kwetsende woorden gehoord.

Mijn hart zonk naar mijn enkels. Warme chocolademelk zonder slagroom.. Dat is als Tina Turner zonder stembanden. Dat is als een oceaan zonder water. In fact, slagroom moet zelfs drie keer bijgevuld worden, voordat ik werkelijk aan de chocolademelk begin. Weetje, het moet zelfs een vierde keer bijgevuld, zodat ik de vierde keer door mijn chocolademelk heen kan roeren.

Who’s with me?!

Bastogne koekje.

De 3-jarige heeft een saus-schaaltje vol met Bastogne koekjes. Klinkt als een suikerfestijn, maar het waren er maar 4. Ja, ‘maar’ 4. Zijn vader pakt er ééntje uit zijn schaaltje en legt het koekje bij mijn thee.

3-jarige: “Hé! Mag niet!”
Ik: “Nah, ik ben toch je vriend?”
3-jarige: “Nee, je bent gewoon mama.” (Sidenote: een gewone, niet een speciale dus…)
Ik: “Maar als ik dus je mama ben, dan mag ik toch wel een koekje?”
3-jarige: “Ja, toch wel. Papa ook eentje.”

Hashtag-opvoedinggeslaagd
Vind ik.

Follow my blog with Bloglovin