Kinderfratsen

Kinderfratsen.
Het is soms grappiger dan een cabaret show en soms frustrerender dan je pincode vergeten bij de kassa met een rij mensen van 1 kilometer die achter je staan te wachten. Zuchtend.

  1. Tandenpoetsen: Ik in het weekend of vakantie: “jongens, komen jullie even tandenpoetsen?” – Midddelste kind: “waarom? We hebben toch vrij van school?” Zie je het al voor je, zes weken lang niet tandenpoetsen? *insert lame face
  2. Buikje vol: Een van de kids, maakt niet uit welke, met nog minimaal 5 happen eten in het bord: “ik zit zóóó vol, mama.” Wat er nog allemaal in gaat daarna: vla, 2 appels en een halve kaas. Pick your battles, zullen we maar zeggen. *insert sigh face
  3. Schoolrun. Kids: “moeten we voor om of achter om?”. Ik: “de fiets staat achter huis, dus achter om!” Deze vraag en antwoord spel wordt zo’n 15 minuten herhaald. Wanneer het dan tijd is om daadwerkelijk te gaan en moekes ook eindelijk een jas en schoenen aan heeft, waar staat iedereen dan? Juist, bij de voordeur. *insert tired face
  4. Buiten zwembad. Neem zo’n groot buiten zwembad van meters bij meters. Weet je wel, zo’n Bestway zwembad. Is leuk voor de kids. Nou, laat ik je dit zeggen: HET IS NIET LEUK! Voor niemand. We staan letterlijk 1,5 uur dat gevaarte op te bouwen. We zijn een compleet uur bezig om dat bad te vullen, want dat straaltje door die tuinslang is nog dunner dan een lintworm. Van ellende vullen we ook maar emmers heet water, zodat het water niet super koud is, maar een beetje koud. Met zweet in de reet roepen we enthousiast: “kom er maar in kindertjes!”
    [15 minuten later] “Het is koud! Ik wil eruit!” en dan al dat snot vermengt met tranen. *insert screaming face
    Zwembadje kopen? Iemand?
  5. Roze vs. Zwart. Mijn dochter is opgegroeid met kleding in de kleuren zwart/wit/grijs. Lekker makkelijk door te schuiven naar het eventuele volgende kind. Zolang er nog geen mening uit komt, leef ik me uit met mijn smaak. Toen kreeg ze een mening en moest alles roze. Alles. Van kamer tot aan haar ondergoed. Wat jij wil, kind. Ik ben de beroerdste niet. Alles prinsessen, kroontjes, hakjes en sieraden. Elsa voor en Elsa na. Ik was (ben) meer Olaf fan. Na twee jaar kon de roze muur op haar kamer kon wel een opfrisser gebruiken. Dus, een complete zaterdag gevuld met een roze roller in m’n handen en KISS uit de speakers. Amper een halfjaar, een hálf jaar later (amper!), richting pre-puber fase, verdween het roze langzaam: “ik hou van zwart!”. Ik geef ook weer niet te snel toe natuurlijk. Niet teveel verwennen die koters. Ondertussen sliep ze heel veel bij haar broertje op de kamer. Vinden ze gezellig! Ik dacht dus dat het kwam door haar gegroeide haat voor roze. Weet je wel, dat ze er niet meer wilde slapen. Na een jaar was haar favoriete kleur nog steeds zwart, dus hoppa, kamer leeg, WhiteSnake door de speakers en met een zwarte roller aan de slag. Zwart bureau met zo’n mooi houten blad gekocht. Ze vindt het prachtig. Ik ook, want het is een tijdloze, lees TIJDLOZE, kamer. Voorlopig hoef ik niet weer. Haar kamer is nu ongeveer 4 maanden nieuw en ze slaapt ongeveer zo’n 3 maanden, 3 weken en 5 dagen bij haar broertje op de kamer: “ik kan niet alleen slapen!” *insert crying face

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *