Kletspraat

Sinds ik kinderen heb…

Plas en poep ik niet meer alleen.

Gelukkig gaat het maar tot een bepaalde leeftijd, maar djeez! Ik plas en poep al 7,5 jaar niet meer alleen. Mijn oudste is 8 jaar en 3 maanden, maar sinds zij kan tijgeren, dat komt voor het kruipen (remember?), plas en poep ik met de deur open. Tegenwoordig gaat er ook vaak genoeg een kat mee en daarbij heb ik niet het idee dat er een eind datum aan zit. Lord, have mercy.

Slaap ik niet meer (alleen).

Mijn oudste heeft alleen als super klein mormeltje tussen ons in geslapen, maar die kon al vrij snel alleen slapen. Vrouwen eh. “All the women, who independent throw your hands up at me.” Maar die twee jongens zijn een heel ander verhaal. Die wilden het liefst mijn baarmoeder weer in. In fact, de jongste van drie slaapt nog steeds tussen ons in. Hij maakt me zelfs ‘s nachts wakker: “mama, hand?” Super lief hoor, echt, maar vent serieus, je hebt er zelf twee. En het slaaptekort. Daar hoeven we het verder niet over te hebben, denk ik. Als je me op straat ziet liggen, maak me gewoon even wakker en laat me m’n dag voortzetten.

Moet ik mijn eten delen.

Althans, dat dénken ze. *knipoog – Ik eet mijn reep chocolade of mijn schaal chips wel op het toilet en neem ik alle stront odeurtjes wel voor lief. Af en toe deel ik gewoon hetgeen wat ik toch niet zo lekker vind zelf. Loedermoeder alert.

Ruikt mijn huis standaard naar stront.

Wij wonen met vijf mensen in een klein huis(je). Prima. Maar de hoeveelheid schijterij is ongeveer elf keer. Mijn man alleen al draait vijf keer per dag een drol. Maar goed, ik heb drie kinderen (jaja, dat weten we nu wel!) en die kunnen er ook wat van. Echt, er komt aan de onderkant meer uit dan wat er aan de bovenkant in gaat. Hoe dan?! Over mijn poepjes valt niks te zeggen, want die ruiken naar parfum. Altijd.
en. dan. die. katten. ook. nog.

Wordt Oost-Indisch doof uitvoerig in praktijk gebracht.

Ze steken me gewoon de gek aan. Dat weet ik heus wel. Dat is mijn straf voor het niet delen van mijn eten. Ik ben niet gezegend met een lieflijk stemmetje, vind ik zelf, maar damn, mijn kinderen zijn cold-harted (hebben ze van mij). Ze kijken soms gewoon door me heen. Ze verblikken of verblozen gewoon niet. Kinderen zijn echt wreed. Getver de getver, zou mijn dochter van acht zeggen. Beter dan godver de godver. #opvoedingeslaagd

Kan ik niet meer tot drie uur ‘s nachts Netflixen.

Alle kids liggen rond 19:30uur in bed en dan jump ik vol goede moed de bank op met een dekentje en een bak Ben & Jerry ijs in de hand. En ja, die gaat helemaal op. I don’t care. Na een aflevering van New Girl, die ook gewoon maar 22 minuten duurt, is het voor mij eigenlijk ook wel einde oefening. 22 minuten, echt, waar hebben we het over. Ik duik nog net niet met m’n bak ijs het bed in. Al zou dat het wel makkelijker maken allemaal. *denkt in mogelijkheden.

Fuck momenten

Je kent ze wel. Fuck momenten.

  1. De foto zegt het al. En nee, ik ben er niet eens op gaan zitten en ik kan ook niet mijn kinderen de schuld geven. Dat had zoveel makkelijker geweest. Nu moest ik mezelf voor mijn kop slaan. Ik was mijn glazen aan het schoonmaken en KNAK! Mijn man lag naast me op de bank en bleef recht vooruit kijken met grote ogen: “ja, ik hoorde het ook en ik durf niet te kijken.” Ik werd instant een ‘ik-ben-helemaal-in-shock’ standbeeld. Mijn mooie Rosé gouden Kylie Minogue bril breekt zo op de helft. Gelukkig heb ik een back-up bril, maar vind ik lang niet zo mooi als de Kylie bril. Ik draag nu dus een saaie, zwarte, zeer zakelijke rechthoekige bril. Niet geheel erg, want die kostte natuurlijk ook gewoon geld. Ik mocht helaas niet zonder te betalen de winkel uit. Dus geluk bij een ongeluk (lees: dan wordt die ook eens gedragen).
  2. Ik heb heb drie kinderen -alsof je dat nog niet wist- en wit is niet een geheel een veilige (maar wel mooie!) kleur om te dragen. Voor mij dan. Maar af en toe doe ik het toch, want ik ben hardleers. “Mam, mag ik een boterham met chocoladepasta?” Voel je ‘m aankomen? Ik leg altijd het mes óp de pot, zodat het aanrecht schoon blijft en ik zo nog een broodje kan smeren. Maarja, ik zou Nicole niet zijn, de grootste kluns van de bovenste plank, als ik niet dat mes op mysterieuze wijze van die pot af flikker en zo het mes tegen mijn WITTE shirt aan pleurt. Echt, ik val nog over een onzichtbare tandenstoker. FUCK!
  3. Katten. Ik hou van ze, maar echt. Zijn het niet de kinderen, dan zijn het de katten. Ken je de uitspraak: “that’s why mom’s can’t have nice things”? WAAROM moeten katten op de vensterbank TUSSEN die enkele twee plantenpotten (met plant uiteraard) die ik er heb staan, slapen? Waarom niet op dat deel van 75% wat leeg is? Ik bedoel, ik heb drie kwart van de vensterbank speciaal voor jullie leeg gelaten. Speciaal voor mijn lieve harige kindjes. Maar nee, ze moeten en zullen met een knik in de nek tussen die twee potten in liggen. Het past niet eens, maar het boeit ze niet. Ze moeten daar gewoon liggen. Hoppa, daar gaat weer een pot met plant over de wereld en ligt de modder overal, behalve in de pot. fuuuuuuuuuuuck!
  4. Pizza eten. Wanneer wij pizza eten, doe ik nieuw aluminium folie om dat rooster van de oven heen. Lekker schoon en fris. Daarna gooi ik daar een paar lekkere pizza’s op en smelten maar. Ik vraag me af hóé dit überhaupt mogelijk was, maar mij is het in ieder geval gelukt. Uiteraard. Mijn pink schuift per ongeluk door zo’n (super brede) gleuf van dat oven rooster en doordat ik dat te laat besef, blijf ik haken achter mijn knokkel(tje) en slinger ik zo dat oven rooster van het aanrecht af. Gelukkig zonder de pizza erop, maar wel bijna mijn vinger eraf (beetje overdreven, maar je snapt me). En een mini hartaanval. F.U.C.K.T.H.I.S.
  5. Alsof het universum vond dat er nog niet genoeg fuck momenten in deze lijst staan. Dit fuck momentje gebeurde gewoon vanochtend een uur geleden. Elke ochtend drink ik een grote groente/fruit smoothie. In zo’n grote glazen pot van Action, wel te verstaan. Af en toe ben ik wat sneller vol en blijft er een laagje van 2 á 3 cm onderin de pot liggen. Vanochtend dus ook. Ik wil mijn glazen pot in de gootsteen leggen, ‘m vol laten lopen met water en ‘m daarna in de vaatwasser zetten. In mijn hand heb ik dus de glazen pot met de overgebleven smoothie en hang ik vlak boven de gootsteen. Ik weet niet wat er gebeurde, maar plotseling was het glas glad. Plotseling, want van de eettafel naar de gootsteen was er niks aan de hand. Hoe dan?! Glas pleurt zo uit mijn handen. Echt, gelukkig in de gootsteen, want op de stenen vloer had de pot in miljoenen stukjes gelegen (dan was het fuck moment echt super groot geweest trouwens). Het leek wel een groene crimescene in de keuken. En dat ‘s ochtends vroeg met drie krijsende kinderen voor schooltijd. FFFFFFFFuck.
  6. Kleine teen. Tafel.
    Ik zeg niks meer. Fuck you.

Regen

“Let the rain kiss you. Let the rain beat upon your head with silver liquid drops. Let the rain sing you a lullaby.”

– Langston Hughes.

De R in de maand. Oktober. Herfst. Regen.

Dit deel van het jaar is mijn favoriet. Lente is voor mij okay. Zomer is voor mij echt een no-go. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik deze zomer de beste zomer vond sinds een lange tijd, ondanks de warme dagen. Warme dagen is iets anders dan hete dagen. Er was gewoon geen hittegolf dit jaar en best veel regen. Drie jaar geleden op 25 juli beviel ik met 38 graden en was het minimaal 35 graden in huis in mijn kraamweek. Dat was dit jaar echt anders.

Vanaf het moment dat de R weer in de maand verschijnt, word ik blij. We gaan richting de kou. We gaan richting Kerst. We mogen de dekentjes weer uit de kast halen. Het dekbed mag weer in het overtrek. Het wordt ‘s avonds weer vroeger donker en ‘s ochtends blijft het ietsje langer donker. Ondanks dat vroeg uit je bed moeten voor werk of school met kou echt niet leuk is, is het toch mijn favoriete tijd. Herfst en winter. Regen en soberheid. Kerst met top2000.

Het allerliefst heb ik er nog wat donder en bliksem bij. Oh, wat heerlijk. Lig je lekker in je bed, getik van de regen op het raam en gerommel in de lucht. Af en toe wordt er een foto van je gemaakt. Grappig, ik geloofde dat vroeger echt. De wolken maken een foto van je. Cheese!

Wat is jouw favoriete seizoen?

Donuts.

Een zelfgemaakte kookboek. Dat is wat mijn dochter op school voor haar vader had gemaakt afgelopen vaderdag. Allemaal lekkere recepten en we hebben eindelijk de tijd gevonden om er eens aan te beginnen.

We zijn begonnen met DONUTS!

Waarschijnlijk ben ik de enige hoor, ik slaap wel vaker onder een steen, maar ik moest even schakelen toen ik las dat donuts gefrituurd moeten worden. Van oliebollen wist ik het, maar donuts? Maar goed, nu we ze hebben gemaakt, snap ik ‘m. GOEDEMORGEN!

Ik moet heel eerlijk zeggen dat de vorm van de donuts maken echt niet zo makkelijk te maken is als het lijkt. Het werden ook meer oliebollen dan donuts, maar dat mocht de pret niet drukken. De pret werd voor mij al gauw minder toen ik zag waar al dat effing deeg zich had gemanifesteerd. Ik bedoel, HOE DAN?!

All jokes aside, het smaakte goed en het is zeker voor herhaling vatbaar.

Wel een kleine sidenote, volgende keer maken we de topping van melkchocolade en room, geen pure chocolade en room. Ik ben sowieso niet zo’n fan van puur, maar we vonden allemaal de topping een beetje hard en heftig zo met die pure chocolade. Het lag dus niet alleen aan mij.

Heb jij weleens zelf donuts gemaakt?

De slagroom is op!

“Wil je warme chocolademelk?”, vroeg hij. NATUURLIJK wil ik dat. Hij doet de koelkast open, terwijl de melk op het gasfornuis warm aan het worden is. Ik zie dat hij de koelkast weer sluit en niks in zijn handen heeft. Hij komt naar me toe gelopen en zegt: “de slagroom is op.”

Ik heb nog nooit zulke kwetsende woorden gehoord.

Mijn hart zonk naar mijn enkels. Warme chocolademelk zonder slagroom.. Dat is als Tina Turner zonder stembanden. Dat is als een oceaan zonder water. In fact, slagroom moet zelfs drie keer bijgevuld worden, voordat ik werkelijk aan de chocolademelk begin. Weetje, het moet zelfs een vierde keer bijgevuld, zodat ik de vierde keer door mijn chocolademelk heen kan roeren.

Who’s with me?!