Bliss

Welkom Bliss.

Bliss is 3 jaar en is ook een Maltezer-Shihtzu. Bliss is een oude vriendin van Teddy en komt dus bij dezelfde mevrouw vandaan als Teddy. Bliss is de naam die haar al gegeven is en zo blijven we haar ook noemen.

Mevrouw heeft MS en heeft een aangepaste woning nodig. Een verbouwing aan haar huidige woning werd te duur voor de gemeente. Goed nieuws, er worden levensloop woningen gebouwd en daar mag zij eentje van uitzoeken. Slecht nieuws, er mochten maar 5 hondjes mee. Na overleg heeft ze er nog 2 bij kunnen houden, dus er moesten 3 hondjes weg.

Aangezien wij meteen al een band hadden met Bliss, hebben wij aangeboden om Bliss een mandje te bieden. Ze was hier super blij mee en eigenlijk waren 2 andere hondjes ook snel geplaatst.

Bliss is hier goed op haar plek en de kinderen zijn blijer dan blij. Inmiddels is ze er alweer 2 weken en hebben we aardig onze weg gevonden. Een volwassen hond in huis nemen is wel anders dan een puppy. Bliss is natuurlijk dingen gewend, dus dat was even omschakelen. We lijken al aardig geaard op dit moment.

Bizar hoe het allemaal kan lopen. Zo hebben we geen honden en zo hebben we er twee.

Polygel nails

Polygel nails with fake tips.
I’m in love.

In het verleden heb ik ongeveer 2 jaar acryl nagels laten zetten door een nagelstyliste. Het was er altijd super gezellig, super lieve vrouw en ze maakte prachtige nagels. Helaas bleek er iets in acryl te zitten wat mijn, nog steeds onbekende, allergie triggerde. Iedere keer als ik met mijn nieuwe nagels bij haar vandaan kwam, zat ik met ontstoken en jeukende amandelen, een loopneus en ontstoken ogen. Nadat ik er mee stopte, had ik minder last van deze klachten. Maar goed, ik heb de klachten nog steeds en ik weet nog steeds niet wat het is of waar ik het zoeken moet. Ik heb er inmiddels al 10 jaar last van en intussen ben ik al gewisseld van shampoo, conditioner, wasmiddel, een lange tijd geen nagellak/gellak gehad en zelfs van woning gewisseld (niet door allergie hoor, dat even voorop stellen. Dat zou wat zijn) en bloedtest voor huisstofmijt/katten/hooikoorts jaren geleden was ook negatief. Toch heb ik, gek genoeg, echt minimale klachten met echt koud weer.

In ieder geval, terug naar het onderwerp. Dit is nu de derde keer, de derde set nagels, die ik met polygel én fake tips heb gedaan. Faketips hoeft overigens niet, maar ik als moeder die nogal ruig is, vond ik het wel een noodzakelijke toevoeging. Acryl liet ik ook vaak genoeg breken. Halve nagel aan gort. Dat kon ik gewoon. Weinig voor nodig.

Polygel is het gemak van gel en de hardheid van acryl. Acryl droogt door de lucht op en daarom moet je met acryl dus snel zijn met het vormen van je nagel. Met polygel kun je lekker rustig aan doen, want polygel moet je laten uitharden onder een UV/LED lamp. Er zijn verschillende manier om polygel op je nagel aan te brengen. Met faketips kun je de polygel rechtstreeks op je nagel aanbrengen en zelf modelleren. Met én zonder faketips kun je de polygel ook in een zogeheten ‘dualform’ plaatsen, daar de gel modelleren, vervolgens op je nagel drukken en met dualform 60 seconden in de UV/LED lamp laten uitharden.

Iedere keer gaat het wat beter. Al doende leert men! Je moet echt even de feeling krijgen. Elke keer denk ik: “oke, de volgende keer moet ik dat even anders doen.” Omdat het je zelf je eigen nagels doet, mag je er wel wat uren voor uit trekken. Eerst keer was ik 4 uren bezig, tweede keer 5 uren en de derde keer was ik 3,5 uur bezig. Jaja, never said it was easy. Als je je nagels vooraf goed hebt behandeld door voorzichtig de glans van je nagels te vijlen, daarna bufferen, primeren, basecoat en dergelijke, dan kunnen je nagels ook 3, 4 of zelfs 5 weken blijven zitten. Net als acryl, groeit het met je nagels mee. Ik wissel na 2 weken alweer, want ik ben wispelturig.

Mijn vorige blog (inmiddels alweer ruim 8 jaar geleden, ik word oud!) was ook echt een blog omtrent nagels en nagellak reviewen. Ik hou van mooie nagels en het liefst ook lange nagels (die ik vroeger van mezelf regelmatig had), maar moederschap heeft mijn nagels behoorlijk poreus gemaakt en lange natuurlijke nagels gaat ‘m niet meer worden. Dit is dus de perfecte manier. Geen salon nodig. Het aanschaffen is een kleine investering, maar via Amazon kun je alles betaalbaar vinden.

Laat jij je nagels doen of doe je het ook zelf?

Teddy

TEDDY
Ras: Boomer
Bloedlijn: Maltezer – Shihtzu


Inmiddels alweer 2 weken en 2 dagen bij ons en het gaat super goed. Onze drie katten weten nog niet echt wat ze ermee moeten. De eerste dagen waren ze zelfs bang voor hem. Helden op sokken. Ze steken twee koppen boven Teddy uit en onze zwaarste kat, Moby, is zelfs 5,5 kilo zwaarder dan Teddy.

Kids zijn verliefd, net als ik.

Welkom lieve kleine Teddy.

Mijn concerten

Ja, ik leef nog.
Mijn concerten in lijst vorm.
Geïnspireerd door mijn vorige blogpost.
Op juiste volgorde.

Mijn laatste concert: 20 februari 2020, The Kelly Family, Rotterdam Ahoy. Samen met mijn dochter.
  1. Britney Spears. Dit was dus mijn eerste concert en het was gewoon prachtig. Ik was een jaar of 11 en we stonden bijna vooraan. Ik blijf het wel apart vinden, want we konden haar gewoon bijna ruiken, zo dichtbij. Bizar.
  2. Marco Borsato. Hier herinner ik me echt weinig van. Het was mijn tweede concert. Ik was een jaar of 12 (gewoon 20 jaar geleden!) en dit was met mijn moeder, toenmalige vriendin/buurmeisje en haar moeder, tante en volgens mij nog een tante van haar. Volgens mij nog een buurvrouw mee ook. Misschien zelfs twee buurvrouwen nog. Ik weet het niet eens meer, maar we gingen met een grote groep, we kenden elkaar allemaal en het was gezellig. Symphonica in Rosso heette de tour. Lucie Silvas kwam ook!
  3. Robbie Williams. Dit was mijn derde concert. Ik was 17 of 18 jaar. Ik weet nog dat hij toentertijd de score bijhield van het WK of het EK met het Nederlands elftal. Hij had zelfs een oranje sjaaltje om. Dat hij ons voor de gek hield en een compleet verkeerde score doorgaf, laten we gewoon even achterwege.
  4. The Kelly Family. Hier ben ik zó vaak geweest. 95% van de tijd was ik te vinden in Duitsland voor wederom een concert. Vanaf 2006 heb ik ze talloze keren (lees: minimaal 100 keer) gezien en heb ik ze ook meerdere keren mogen ontmoeten en kon dan ook met ze op de foto. Ook meerdere keren. Laatste concert was Februari 2020, samen met mijn dochter. Zaten ook weer mooi dichtbij en zij vond het ook fantastisch. Was in Rotterdam.
  5. KISS. De eerste keer dat ik KISS zag was in 2009 in Nijmegen, samen met mijn moeder, tijdens het Arrow Rock Festival. FANTASTISCH! Ben al sinds mijn jeugd fan van KISS door mijn moeder. Op dit festival hebben we ook WhiteSnake, Journey en nog veel meer rockbands gezien. Maar Journey en Whitesnake sprongen er voor mij uit. Fantastisch en ben instant fan geworden van ze. Luister hun muziek nog wekelijks. KISS was de hoofdact en kwam als laatst. Ze stonden 2,5 uur op het podium. Andere bands waren er een uur.
  6. Beth Hart. Hier ben ik 3x met mijn man geweest. Prachtig! Wat een stem heeft die vrouw.
  7. Jason Mraz. Ik was op de helft van mijn eerste zwangerschap en ging hier naartoe met mijn man. Wat een fantastische ervaring weer. Hij kan zo mooi zingen en schrijft zulke prachtige liedjes. I won’t give up is ons liedje en we kregen kaartjes voor zijn concert op onze bruiloft van mijn schoonzusje.
  8. Celine Dion. Ook hier was ik samen met mijn moeder. Fantastisch. Die vrouw kan niet eens vals zingen, volgens mij. Mijn hemel. Op deze dag besprak ik nog met mijn moeder hoe ik NIET EEN DERDE kind wilde. En nee, kind nummer drie is niet ergens tussendoor geglipt. We hebben er vrijwillig voor gekozen, haha. Zeg nooit nooit, zullen we maar zeggen.
  9. Waylon. De eerste keer was tijdens zijn Veronica top 1000 (klopt dit?) tour in Rotterdam. Op 1 december 2017. Had toen ook recent ontdekt dat ik zwanger was van de jongste, haha. Tweede keer was in mijn woonplaats tijdens zijn theatertour. Dit was gewoon prachtig en zo intiem. Het leek wel wat gecombineerd met cabaret, haha. Grappig is hij ook nog.
  10. K3. Jaja, deze hoort er wel bij. Samen met de dochter in 2019 in Groningen. Ik heb ervan genoten en mijn dochter ook.

Andere (theater)shows:

  1. Najib Amhali. Ik had beter een droge onderbroek kunnen meenemen, want ik heb me kapot gelachen. Werkelijk, wat een figuur.
  2. Bert Visser. Nog zo eentje. Niet normaal, zo geniaal en zo druk! WOW!
  3. Derek Ogilvie. Dit was heel bijzonder. Mijn zusje haar schoonmoeder had een kaartje over en ze namen mij mee. Zo fantastisch. Het was bijna naast de deur, in het theater. We zaten op de eerste rij ook nog! Schoonmoeder van mijn zusje is aan de beurt geweest en ik heel eventjes. Hij wilde langs mij lopen om naar de volgende te gaan, maar hij liep een paar keer langs me heen en weer. Toen hij eenmaal door wilde lopen stopte hij ineens voor me en zei: “dat was geen goed idee. Ik mag hier niet langs. Er staat hier een grote man die jou beschermd!” Nja, dat kan er maar eentje zijn: mijn opa.

Het oude normaal..

Het oude normaal. deel 1.
Iets wat zonder kinderen heel normaal was.

  1. Een gat in de dag slapen. Wil ik om 14:00 uur uit bed? Do it!
  2. Op pad gaan. Toen waren sleutels en een eventuele handtas nog genoeg. Nu moeten we zorgen dat drie psychopaten compleet in de kleren zitten, geen tandpasta smoelwerk hebben en haren semi-netjes in de krul zitten. Daarnaast moeten ze ook nog allemaal twee schoenen aan. Ook nog.
  3. Warme thee. Of koffie natuurlijk. Het maakt niet uit hoevaak er een bakje thee klaar staat. 9 van de 10 keer is deze koud. En nee, het is dan geen ijsthee.
  4. Schone kleren tot het einde van de dag. Ik doe niet eens meer moeite.
  5. Op de bank zitten. Of liggen. Ook al zat ik er 24 uur achtereen, het maakte niet uit. Het kon gewoon!
  6. Voedselvoorraad. Ondanks dat je minder voedsel kocht, omdat je maar met zijn tweeën was, bleef er toch veel meer over dan met die kleine vreetschuiten. Ik trek een kast open en sta dan echt te denken hoe vijf zakken chips in twee dagen opgaan. I may or may not have something to do with this.
  7. Een banaan pakken en go. Nu moet ik eerst puntjes eraf snijden, inspecteren of er geen bruine vlekjes in zitten en, lord help me, als ik een bruin plekje over het hoofd zie.
  8. Na het avondeten 2 bordjes in de vaatwasser en hoppa, op de bank. Nu moeten we keukengerei van een compleet weeshuis opruimen, tafel schoonmaken, eten voor een elftal van de grond schrapen, muren nachecken op eten, vla van de stoelen vegen, kinderen hun smoelwerkjes en tanden poetsen, pyjama’s aan, 5-8 appels snijden (appelverslaafden!) en 2 stukken kaas afsnijden voor die twee kaasmonsters en fles warme melk voor de jongste.

Things I want to remember..

Things I want to remember. – deel 1.
Soms zijn er van die dingen waarvan je denkt dat je het altijd zult onthouden, maar gewoon met de tijd vervaagd.

  • De krullen van mijn jongste. De twee oudsten hadden ook krullen, maar die krullen zakten al vrij snel uit. Hun haren werden te zwaar. Mijn jongste zijn krullen zijn echt magisch. Pijpen krullen en gewoon prachtig. Hij is inmiddels ruim 3 jaar en hij heeft ze nog steeds. Ik heb wel het idee dat het waarschijnlijk op den duur toch verdwijnt. Ze lijken wat uit te zakken. Ik gebruik mousse, shampoo en crèmespoeling, volgens de CG methode. En ik knip zijn haar zelf al ruim een jaar. Haha, 3 jaar en er wordt meer tijd aan zijn coupe besteed dan aan mijn complete bestaan.
  • De babytijd van mijn drie kinderen. Ik vind de eerste 3 maanden na de geboorte het mooist, het zwaarst, maar ook het mooist. Die babyhandjes met die kuiltjes. -zucht- Vooral wanneer aan de onderkant wat hersteld bent en je gewoon je dingen weer met weinig moeite kunt doen. Ik vind dat de babytijd te snel gaat. Vanaf 4 maanden merk je al dat het kleine baby-zijn eraf gaat. Echt, ik zou de babytijd wel het hele jaar door willen. Ja, ook de slapeloze nachten. Ik heb ze inmiddels al 8 jaar.
  • Mijn allereerste concert. Ik was, volgens mij, 11 of 12 jaar. Mijn eerste concert was van Britney Spears en we stonden gewoon bijna vooraan. Poh, wat een beleving. Wat me het meeste bijstaat is het liedje ‘it’s only your shadow’. Zoals ze op die schommel zat, so dreamy. Ik merk dus ook al dat de hele beleving bijna compleet vervaagd is. Een paar dingen die ik nog weet, maar de complete ervaring is steeds verder weg.

Jubileum..

Jubileum.
12,5 jaar samen. Wat een tijd.
Een gouden kettinkje met 2 hartjes en 2 kleine diamantjes om het te vieren. Vanavond lekker eten.
Ik had ‘m al stiekem iets eerder gekregen, want we zijn beide ongeduldig. Maar hij was voor deze dag.

Herfstvakantie perikelen

Herfstvakantie perikelen.
Het middelste kind vroeg om ‘olijfolie’. Mijn eerste reactie was natuurlijk ‘euh nee?’. Ik zag ze al schaatsend door de woonkamer gaan, op de vette vloer van de olijfolie.

Maar dat was dus helemaal niet wat hij bedoelde. Hij bedoelde aluminium folie. Daar gaat de award ‘beste moeder’ alweer. Als ik m’n dochter niet had, dan zat ik nu nog na te denken over wat hij het met olijfolie wilde gaan doen. Waar kun je olijfolie voor gebruiken op gebied van knutselen? Het is in ieder geval duidelijk dat ze zich uren vermaken met bruine tape, aluminium folie, wit papier, lege keukenrollen rollen, pennen en potloden. Het geluid van dat trekkende tape urenlang neem ik maar voor lief. Ik lieg niet wanneer ik zeg dat er inmiddels 7 rollen tape en 2 rollen aluminium folie doorheen zijn gegaan. Een gewone kleurplaat inkleuren is zóóóó 2018. De jongste pakt alles wat maar met lijm opgeplakt kan worden. Heb ‘m net moeten tegenhouden, want hij was op de goede weg om alle kleurpotloden vast te lijmen aan papier.

Dadelijk komt het leukste gedeelte van de dag: “opruimen jongens!” De hele woonkamer ligt vol met folie en overal zit tape vast geplakt. *insert devil smile

Ik ben overigens wel bang waar de jongste allemaal lijm op heeft gesmeerd en wat er straks allemaal aan mij vast plakt.

Het eerste resultaat is een drie-potige krokodil en een trommel die om ze om haar nek kan hangen. De afstand tussen trommel en haar neus is overigens 2cm, maar dat mag de pret niet drukken! Besef je even hoeveel folie papier onder die 100 lagen tape zit. Het resultaat van de jongste ligt alweer verspreid door de kamer.

– Mijn kids hebben het op hun manier altijd ‘bloedheet’ en daarom lopen ze hier standaard in hun ondergoed en hemd. Binnenstebuiten. Achterstevoren. Het maakt allemaal niet uit. Ondertussen loop ik met wollen sokken, een dikke trui aan en warme thee, maar goed. –

Daarnaast is er een ‘kippenpoot’ gemaakt door het middelste kind. Zie hierboven. Tenminste dat is wat hij zei, maar inmiddels is hij ook al meer dan eens als knuppel gebruikt. Het lijkt wel wat op zo’n Flintstones knuppel. Dat kunnen zijn siblings beamen.

En hieronder heeft de dochter nog een ‘papier-machine’ gemaakt. Blijkbaar wordt er met deze machine papier gemaakt waarmee geknutseld kan worden. Het bruikbare papier zit in de koker. Het aluminium folie is de weg die afgelegd wordt door het papier, voordat het in de koker terecht komt.

Project twee staat alweer klaar. Een doos van 1 meter bij 1 meter.

Chapeau kindertjes!
Jullie zijn creatiever dan jullie moeder. Gefeliciteerd.


Motherhood

#motherhood
Een boze boodschap van de 8-jarige dochter op haar slaapkamer deur, waar ze overigens niet eens slaapt tegenwoordig. En de herfstvakantie is nog maar net begonnen.
(sidenote: de telefoon is mijn oude telefoon die dient als ipad/tablet voor spelletjes. Kan ze wel zeggen ‘mijn telefoon’.. Heb je ‘m betaald?)

Verwachting vs. realiteit

Verwachting vs. realiteit.
Mijn verwachting en dan de uitwerking ervan. Ja, wat zullen we ervan zeggen.

Schermtijd.

Mijn kinderen zouden echt weinig tot geen schermtijd hebben. Wij zouden zo’n gezin zijn die alleen maar bordspelletjes doet, cupcakes bakt in het weekend en dansend door het leven zouden gaan. Ik heb nog geen cupcake gebakken in 7,5 jaar en bordspelletjes is/was altijd een bijzondere bijeenkomst met kinderen die, zeg maar, niet graag verliezen en instant veranderen in fucking ninja’s. Na de tijd kon ik pionnen uit plantenpotten vissen en het bord moest hier en daar weer wat bij elkaar gesjoemeld worden met tape. Het: “je gaat nu op je iPad of ik neem de iPad een week in beslag” ontbreekt er nog net aan.

Schreeuwen.

Ik zou nooit schreeuwen naar mijn kinderen. Nooit. Damn, nooit is een groot woord, vind je niet? Mijn kinderen zouden opgroeien met het idee dat alles fluisterend, zingend en met bloemetjes uit je kont werd geregeld. Well, think again, we spelen hier nog niet een spelletje ‘wie het hardst schreeuwt, krijgt een nieuwe koptelefoon.’ Je hebt tegenwoordig gewoon van die geluidstille oordoppen toch? Je hoort dan niks meer om je heen? Doe mij een paar. Of 10 paar.

Krijsen op de grond in de supermarkt.

Nou, ik kan inderdaad zeggen dat mijn kinderen nooit op de grond in een supermarkt, of welke winkel dan ook, zijn gaan liggen om vervolgens een compleet heavy methal concert te spelen. Award voor beste moeder gaat naar.…. Ja, hartstikke leuk, maar er is meer dan een supermarkt. Heb jij weleens hoogzwanger een peuter krijsend en vechtend uit de Peuterspeelzaal moeten sleuren, terwijl ze zichzelf vastklampt aan zo’n kindertafel, omdat ze niet naar huis wilde? Ik bedoel, girl really, die tafel weegt niks en zit niet vastgelijmd aan de grond. En dan die blikken van die leidsters onderling: “bel jij jeugdzorg of doe ik het?” Ze konden wel denken dat ik haar dagelijks onder de tegels door trap. Maar goed, ik ga het verder niet hebben over dat ik, blijkbaar, hetzelfde deed op die leeftijd. Mijn moeder zou zeggen: ‘het klinkt me als muziek in mijn oren’. Dat heeft zij ook weer van haar moeder. Ik ga dit later ook zeggen, of niet?

Vloeken en al het andere taalgebruik.

Over het algemeen gaat dit okay. Ik heb ze in ieder geval proberen uit te leggen dat je niet ‘godgloeiende godver de godver’ kan zeggen in de klas, omdat meester vraagt om je werkboek te pakken. Maar ‘fuck de duck’ is ook een bekende uitspraak van mij. Ik dacht dat ik aardig voorzichtig was, maar ze hebben oren als een grote wasmot he. Die horen alles! Ik laat iets uit het keukenkastje vallen en ik zeg, dacht ik, zachtjes in mezelf: ‘fuck de duck!’. Ik bedoel, ik wist dat er kleine oortjes achter mij stonden. Hoor ik ineens: ‘ik wil ook fuck de duck.’ Nee, dat wil je niet. *facepalm